کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
راک ایرانی گونهای از موسیقی راک است كه در كشور ایران رواج دارد. این نوع موسیقی تلفیقی از راک کلاسیکموسیقی سنتی ایران است و زیرشاخهای از آلترناتیو راک (راک تلفیقی) به شمار میرود. موسیقی راک در ایران، از اواخر دهه چهل خورشیدی و با ظهور خوانندگانی مانند: کوروش یغمایی، فرهاد مهراد و فریدون فروغی رواج پیدا كرد و به سرعت در میان جامعه هنر ایران جا باز كرد. امروزه موسیقی راک و هوی متال در ایران با وجود غیرمجاز بودن، پیشرفت و گسترش چشمگیری در میان ایرانیان داشته و به شكلی حرفهای تر از گذشته روی آن كار میشود و خوانندگان و گروههای ایرانی زیادی در این زمینه فعالیت میكنند.
موسیقی راک ایرانی تاثیر گرفته از «راک انگلیسی»، «راک آمریكایی» و سبکهای اروپایی مانند «گاتیک راک» و «آلترناتیو راک» آلمانی است. در این نوع موسیقی نیز همانند بیشتر سبکهای راک، گیتار الكتریک و گیتار بیس و درامز اصلی ترین سازها هستند. در بعضی از گروهها كیبورد نیز وظیفه تنظیم ریتمها و سمپلها را بر عهده دارد. اما نكته قابل توجه این است كه به دلیل ایرانی بودن این موسیقی، انواع سازها و ریتمهای ایرانی در بیشتر اینگونه آهنگها وجود دارد.
دهه ۴۰ و ۵۰ و سالهای پیش از انقلاب
موسیقی ایران در اواخر دهه چهل و اوایل دهه پنجاه وضعیت بسیار مطلوبی داشت. موسیقی سنتی در میان مردم محبوب بود و موسیقی پاپ نیز با سرعت زیادی رو به گسترش و پیشرفت بود و به رقابت با سبکهای غربی و آمریکایی میپرداخت. خوانندگان پاپ ایران در خارج از مرزها نیز شناخته شده بودند و اعتبار زیادی داشتند و حضور خوانندگان ایران در فستیوالهای خارجی، اعتبار و منزلت زیادی به موسیقی و هنر ایران بخشیده بود. همچنین به دلیل برپایی كنسرت خوانندگان غربی در ایران؛ تبادل موسیقی و فرهنگ و هنر نیز میان ایران و سایر كشورها شدت یافته بود.
ظهور كوروش یغمایی و تولد راک ایرانی
با ظهور كوروش یغمایی، سبک جدیدی از موسیقی وارد ایران شد. این موسیقی «راک (راک اند رول)» نام داشت كه بعدها با نام «راک ایرانی» شناخته شد. كوروش موسیقی راک را به عنوان سبک اصلی خود انتخاب كرده بود و همراه و همزمان با پیشگامان این نوع موسیقی در جهان مانند الویس پریسلی، بیتلز، رولینگ استونز، باب دیلن و پینک فلوید، راک را وارد فرهنگ و موسیقی ایران كرد. كوروش یغمایی با خواندن تک آهنگ «گل یخ» در سبک «راک اند رول»، به یكباره در ایران محبوب و معروف شد. این آهنگ پرفروش ترین صفحه سال ۱۳۵۲ شد و به اصلی ترین گزینه پخش از رادیو و تلویزیون ایران تبدیل گردید. كوروش یغمایی سه سال بعد با خواندن دو تک ترانه دیگر با نامهای «سراب» و «در انتهاً، انقلابی در موسیقی راک ایران ایجاد كرد. این دو آهنگ كه تلفیقی از ریتم شرقی و ایرانی با سبک كلاسیک راک و راک اند رول بودند، بسیار محبوب و همه گیر شدند و به جاودانه ترین تک آهنگهای كوروش تبدیل گشتند. آثار كوروش بر اساس دارا بودن استانداردهای جهانی و زیبایی منحصر به فردشان، در خارج از ایران نیز محبوب شدند و توسط خوانندگان كشورهای دیگر بازخوانی گشتند. آهنگ »گل یخ" در چندین كشور و با اجراهایی متفاوت بازخوانی شدهاست.
كوروش یغمایی تا پیش از انقلاب بسیار فعال بود و موسیقی راک ایرانی را به اوج محبوبیت و پیشرفت رساند. چهره زیبا، صدای دلنشین و سبک متفاوت آهنگ هایش، او را به خوانندهای افسانهای تبدیل كرده بود و مردم ایران به وی لقبهای «پدر راک ایران» و «سلطان راک اند رول ایران» را داده بودند. پخش صدای وی پس از انقلاب ممنوع شد و همین اتفاق زمینه ساز ركود موسیقی راک ایرانی شد؛ موسیقی كه آینده بسیار درخشانی در انتظار آن بود.